zondag 26 juli 2009

Zuid-Afrika, Botswana, Zambia en Namibië

Eindelijk was het dan zover. Op reis naar Zuidelijk Afrika: Zuid-Afrika, Botswana, Zambia en Namibië. Om 07:30 uur 's ochtends kwam ik aan op Schiphol. Rond 08:00 uur checkte ik samen met Sanne (mijn nieuwe reisgenoot) in, ik kreeg stoel 32H, een mooi plekje bij het raam. Onderweg lekker muziek geluisterd en anderhalf uur Tetris gespeeld, maar op een gegeven moment komt dat je neus ook wel uit. Na een vlucht van tien en een half uur kwamen we eerder dan gepland aan in Johannesburg. Johannesburg is de grootste stad van Zuid-Afrika. Hoewel het niet de hoofstad van het land is, is Johannesburg wel het hart van de Zuid-Afrikaanse economie. Tijdens de landing in Johannesburg kregen we te horen dat de lokale temperatuur rond het vriespunt was. Nadat we de backpackrugtassen hadden opgehaald bij de bagageband vertrokken we met de kampeertruck naar onze eerste overnachtingsplek in Pretoria. We sliepen in houten lodges met daarover alleen een tentdoek gespannen. Dat viel even vies tegen want we hadden nooit gedacht dat het -5 zou vriezen. Normaal sta ik met deze temperatuur mijn autoramen te krabben en nu stond ik dus in mijn ondergoed me klaar te maken voor de koude nacht. Met een drie dubbele laag kleding, sjaal en sokken kroop ik mijn slaapzak in. Het zou een korte nacht worden, maar laten we er het beste van maken. Om 06:00 uur hadden we de wekker gezet, waar Sanne en ik gewoon doorheen sliepen en 06:15 uur wakker schrokken. Snel zijn we ons gaan opfrissen met het ijskoude water, zijn we ons gaan aankleden, hebben we onze spullen gepakt en waren we er klaar voor om verder Afrika in te trekken.

20 juli,- Botswana

Na het ontbijt vertrokken we 's ochtends vroeg richting Botswana met de truck. Met de nodige stops hebben we er tien uur over gedaan. Onderweg meteen al giraffen gespot, wrattenzijnen, impala's en de diverse soorten vogels. Deze eerste dag verliep zeker niet vlekkeloos. Ik was echt goed ziek geworden van een banaan die niet goed was gevallen die ochtend. Dus jullie begrijpen: geen bananen meer voor mij deze vakantie. Bij de eerste de beste apotheek heb ik meteen wat tabletten gehaald en daarna zijn we weer verder gereden. Gelukkig voelde ik mij al snel weer wat beter. Uiteindelijk kwamen we om 17:00 uur aan bij het Kama Rhino Park in Botswana. Eerst hebben we de tent opgezet, daarna hebben we ons even opgewarmd bij het kampvuur en daarna hebben we gekeken of er warme douchjes te vinden waren. En jawel, tot mijn verbazing waren ze heerlijk warm. Je wilt niet weten hoe het eruit zag, maar dat maakte me niks uit. We zijn tenslotte aan het kamperen. Na het douchen had Theo het eten al klaar staan, dus dat ging er ook meteen in. We hebben lekker nagepraat over de eerste lange dag, en de plannen besproken voor morgen, namelijk: een game drive door het Kama Rhino Park, waar we ongeveer twee uur lang op zoek gaan naar de laatste neushoorns van Botswana.

21 juli,- Khama Rhino Park

Om 5:30 uur ging de wekker en waren we klaar om op game drive te gaan. We werden door twee terreinwagens opgehaald en gingen op jacht naar de laatste vierendertig neushoorns van Botswana. Uiteraard was het deze ochtend weer erg fris, zeg maar koud zelfs. Maar we moesten en zouden de neushoorns spotten. Langzaam kwam het zonnetje op en kwamen er wat meer dieren tevoorschijn, o.a. zeebra's, impala's, gnoe's, koedoe's en heel veel vogeltjes zoals Zazu van de Leeuwenkoning. Die kennen jullie vast wel. Maar nee, het ene dier dat we zochten en maar niet zagen was de Rhino, wat een kansloos park dacht ik bij mezelf. Na ruim twee uur gereden te hebben gingen we terug naar de truck. Daar hebben we eerst even thee gedronken om door te warmen. M'n vingers voelde ik niet meer, m'n tenen waren gevoelloos en m'n oren waren steen en steenkoud. Dus mijn missie voor morgen, als we weer in de bewoonde wereld zijn, is het zoeken/kopen van een muts! Nadat we waren opgewarmd gingen we de spullen pakken en op naar Elephant's Rest Camp. Hier kwamen we zes uur later aan. Opzich was het niet een heel lang stuk rijden, maar we hadden veel oponthoud door de wegen die we moesten overbruggen. Een ruim 70 km lange weg, vol met gaten, kuilen, hobbels en bobbels (zie foto). Je kan het bijna geen weg meer noemen. Maar jullie begrijpen, hier gingen we dus met een gangetje van ongeveer twintig tot dertig km per uur overheen. En steeds weer remmen, gas geven, remmen, gas geven. We hebben er denk ik bijna anderhalf á twee uur over gedaan. Eenmaal aangekomen op de plaats van bestemming, opnieuw de tent opgezet, een verfrissende ijskoude douche genomen (want het is hier al zo warm), en daarna eten in het restaurant. Vervolgens lekker onder het genot van een drankje lekker bij het kampvuur gezeten. Op tijd naar bed, want morgen gaat de wekker ook weer vroeg. Eenmaal in de tent hebben we nog één brul van een leeuw gehoord en een trompetter van een olifant.

22 juli,- Victoria Falls

Vroeg opstaan want vandaag rijden we richting de grens van Zambia. Maar wow, wat was het weer koud vanochtend. Ik ben dan ook superblij met mijn nieuwe aanwinst: een mooie warme rood/oranje muts (die er niet uitziet, maar wel warm zit!) Na een lekker ontbijtje vertrokken we richting de Zambiaanse grens. Eenmaal bij de rivier aangekomen reed Ferdi de truck op de pont, en aangekomen op de Zambiaanse kant, paspoorten check, stempel zetten en weer verder. Wat een stelletje afzetters zitten er trouwens bij de grensovergang. Ik moest vijftig dollar voor een stempel betalen. Pff, zo kan ik ook wel rijk worden. Het geld vliegt zo de zakken uit van deze arme student. Rond 13:30 uur kwamen we aan bij het Zambezi Waterfront Restcamp, ons verblijf voor de aankomende twee dagen. Eerst weer de tenten opzetten en daarna wat activiteiten reserveren voor de volgende dag. Samen met Muriel, Lonneke, Sanne en Hendrik ga ik de Lion walk doen en 's middags de Elephant Ride. Maar eerst: op naar de Victoria watervallen. Met de taxi was het ongeveer vijftien minuten rijden. De Victoria watervallen zijn een symbool geworden van het Afrikaanse continent. Over een breedte van 1700 meter stort de Zambezi zich in een 108 meter diepe kloof. De hoeveelheid water die in de Zambezi aanwezig is verschilt per seizoen. Het beste moment om de watervallen te bezoeken is 's ochtends, wanneer het licht op zijn mooist is en er weinig bezoekers zijn. Wij kwamen aan het eind van de middag aan en tot mijn verbazing was het helemaal niet druk. Eenmaal aangekomen bij de watervallen was het uitzicht meteen al geweldig, dit moet je ooit met eigen ogen hebben gezien, niet te beschrijven hoe mooi de watervallen zijn en hoeveel water er naar beneden stort. Natuurlijk heb ik hier de nodige foto's geschoten. Een poncho was ook geen overbodige luxe want hier en daar waren plaatselijke regenbuien. Wat was ik blij dat ik er een aan had, mijn camera had het anders niet overleefd. Na de Victoria watervallen heb ik nog wat souvenirs gekocht. Nou ja, eigenlijk heb ik ze geruild. Een man wilde graag mijn haarelastiekje hebben voor zijn zusje, in ruil voor een masker die ik graag wilde hebben. Nou, dat was dus even snel geregeld en beide blij. Om 18:00 uur namen we de taxi terug naar de camping waar Theo heerlijk rijst met kip had klaargemaakt. Na het eten hebben we nog wat gedronken met z'n allen bij het kampvuur, en ja, jullie raden het al: op tijd naar bed, want morgen worden we om 06:15 uur opgehaald voor de Lion Walk! Ik heb er zin in. Ik schrijf snel weer een nieuwe weblog om te vertellen hoe het was. Liefs vanuit Zambia.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten