zondag 9 augustus 2009

Zuid-Afrika, Botswana, Zambia en Namibië

8 augustus: shark cage dive

Vandaag was het dan zover, de shark cage dive. Om 08:15 uur zouden we opgehaald worden met een busje van Cape Extreme. Maar zoals ik al eerder zei: in Afrika hebben ze geen haast, dus we werden pas weer een half uur later opgepikt. Het was ongeveer twee tot drie uur rijden naar Gansbaai. Toen we daar aankwamen kregen we eerst een verlaat ontbijtje. Daarna was het zover om richting de haven te gaan. Het was stralend weer en de zee was niet heel woest. Nou, laat ik dat niet al te hard zeggen. Want ik heb het geweten. Eenmaal varend had ik nergens last van, maar zodra de boot stil lag ging ie flink op en neer. Ik voelde mijn maag al flink draaien. Ondertussen werd de Great White gelokt met een papje van zeewater en vis. Wat rook dat goor, ook niet echt bevorderlijk voor mijn maag. Vol spanning zat ik om mij heen te kijken of ik al een vin zag, en plots, vlak voor onze neus kwam ie omhoog, de great white! Wat een beest, echt super gaaf om te zien. Zo een kans, om 'm van dichtbij te zien krijg ik denk ik nooit meer, dan zal ik waarschijnlijk richting Amerika moeten als ik 'm zou willen zien. Snel pakte ik mijn camera erbij en heb ik de nodige foto's geschoten. Daarna gingen de eerste van ons de kooi in. Jaws zwom ondertussen vlak langs de kooi, je kon 'm bijna aanraken. Tegelijkertijd spookte het deuntje van de film 'Jaws' door mijn hoofd en zag ik de afgebeten lichaamsdelen alweer voor me in het water drijven. De kooi die vast zat aan de boot ging ook flink tekeer door de zee die zo woest was. Dus de meeste van ons kwamen ook misselijk uit de kooi. Maar goed, dit was echt een hele toffe dag. De misselijkheid waren we ook zo weer vergeten.


Op de terugweg richting Kaapstad reden we nog even langs Hermanus om te zien of er nog walvissen waren. Het is officieel nog geen walvissen seizoen, maar we hoorden dat er de dagen hiervoor wel al een aantal gezien waren. Dus 'ja' heb je, en 'nee' kan je krijgen. Wij reden er meteen naar toe. Eenmaal aangekomen lagen de walvissen heel dicht bij de rotsen. Samen met Muriel, Hendrik en Lonneke klom ik de rotsen op en hadden we vanaf bovenaf mooi uitzicht op de walvissen. Af en toe spoten ze water vanuit hun 'luchtgat'. Wow, dit was ook zo gaaf om te zien. We hebben echt mazzel gehad dat we even zijn wezen kijken. Deze dag had weer vele hoogtepunten.


1 opmerking: