dinsdag 22 oktober 2013

Lang weekend Hoge Veluwe

Het is (weer) vakantie, dus ik ben er weer een paar dagen tussenuit geweest. Dit keer ging het korte reisje naar de Hoge Veluwe samen met mijn (basisschool)vriendinnetje Sophie. We hadden voor drie dagen het ideaal gelegen Golden Tulip hotel geboekt wat midden in de bossen ligt. Van daaruit konden we gaan wandelen, fietsen en meer.
Zondagochtend 20 oktober haalde ik Sophie op in Wormerveer om vervolgens koers in te zetten naar de Hoge Veluwe. Voor het eerst ben ik 'lang' wezen touren met mijn nieuwe auto. In anderhalf uur waren we op de plek van bestemming. We checkten in bij het hotel maar de kamer was nog niet beschikbaar. We hebben de spullen in de auto gelaten en trokken ondertussen onze wandelstappers aan om meteen de bossen in te gaan. Eerst zijn we naar het hertenkamp geweest wat tegenover het hotel lag. Hij blijft erg schattig om Bambi te zien. We hoopten natuurlijk dat we de aankomende dagen wilde herten zouden spotten. Tijdens het wandelen genoten we van de geur van het bos, de stilte en van de mooie bomen waarvan de bladeren groen, rood, oranje en geel gekleurd waren. De herfst vind ik het mooiste seizoen wat betreft de natuur en haar landschappen. Tijdens het wandelen brak er een heerlijk zonnetje door en werd de temperatuur aangenaam. We passeerden knalrode paddenstoelen, erg mooi. Na ongeveer vijf km gewandeld te hebben kwamen we aan bij een schaapskooi waar we hebben gekeken. Alle dieren stonden heerlijk in het weiland te grazen en dankten god op hun blote schapenknietjes dat ze het offerfeest van afgelopen dinsdag hebben overleefd ;-) Na de schaapskooi liepen we verder de heide op. Een eenzaam verlaten bankje in het zonnetje riep onze aandacht, dus daar hebben we heerlijk even gezeten en genoten van de zon en de natuur om ons heen. Na een half uurtje gezeten te hebben liepen we verder, helaas iets de verkeerde kant op waardoor we in Heerde aankwamen in plaats van Epe. We vroegen bij een Kiosk of we links - of rechtsaf weer richting Epe moesten. Toen we onze vraag hadden gesteld, keek de vrouw van de Kiosk ons met grote verschrikte ogen aan, 'Epe? Zijn jullie met de fiets of met de auto?' Uuh, wij zijn lopend! Toen we dat zeiden viel ze bijna flauw. 'Epe, jee, dat is hélemaal aan de andere kant'... Kortom, met haar antwoord schoten we niks op. We gingen dus verder en liepen toen toevallig de goede richting op. Bij een splitsing, wisten we opnieuw even niet waar we naar toe moesten, dus vroegen we aan een andere man welke kant het hertenkamp ongeveer lag. 'Hertenkamp?', zei de man. 'Jeeee, dat ligt hélemaal parallel aan die weg. Ik zou maar een hotelovernachting boeken want dat is nog wel een stukje lopen'. We keken elkaar aan en hadden voor ons gevoel nog helemaal niet zover gelopen. We gingen de richting op die de man aanwees en 'opeens' voor onze neus zagen we een bordje 'hertenkamp' staan. Dus hóezo is het helemaal aan de andere kant van de weg. Je bent er met een half uur lopen. Duidelijk: een wandeltocht van meer dan 10km hebben deze mensen nog nooit gedaan. Voor hun ligt Zaanstad waarschijnlijk aan de andere kant van de wereld. Eenmaal in het hotel hebben we lekker thee geleut met de zelf meegebrachte waterkoker van Sophie. Heerlijk! 's Avonds zijn we naar Deventer gereden om lekker een hapje te gaan eten want op zondag is Elburg en Epe dicht. We hebben heerlijk gegeten bij een gezellig restaurant. We hielden het op tijd weer voor gezien en zijn teruggekeerd naar het hotel. Daar hebben we onze badkleding aangeschoten en doken we nog geen kwartier later het zwembad in om vervolgens een uur lang baantjes te trekken. Het was een leuke en zeker sportieve eerste dag.



Maandagochtend begonnen we met een overheerlijk en uitgebreid ontbijt van verse croissantjes, kaiserbolletjes, thee en jus 'd orange. We hadden een goede ondergrond gelegd om deze ochtend een mooie fietstocht te fietsen. We kozen ervoor om de route te fietsen naar Kasteel Cannenburgh in Vaassen. De fietstocht naar het kasteel liep tussen het bos door, langs kleine dorpjes en over de heide. Eenmaal bij kasteel Cannenburgh bleek het op maandag dicht te zijn. Jammer. We hebben er wel rond gewandeld want het kasteel ziet er van buiten ook erg mooi uit. Het kasteel is rond 1545 gekocht door een veldheer genaamd Marten van Rossem. Hij bouwde het middeleeuwse slot om tot een statig slot van drie verdiepingen. Achter het slot ligt een mooi park waar we nog zijn wezen rondkijken. Daarna stapten we weer op de fiets en vervolgde we onze weg terug richting Epe. In totaal was dit fietstochtje iets meer dan drie uur, wat prima was qua tijd. Op de hotelkamer hebben we ons even opgefrist en daarna zijn we met de auto naar de vestingstad Elburg gereden om 's avonds te dineren. Het vestingstadje ziet er erg mooi uit en het ene straatje is nog gezelliger en leuker om te zien dan de ander. De oude bouwstijl wordt hier dan ook met veel zorg van de bewoners in ere gehouden. Voor bijna elke winkel ligt een keitjesstoep en de stadsmuur staat er voor een groot deel nog. Nadat we hadden rondgelopen zagen we een gezellig uitziend restaurant waar we naar binnen zijn gegaan. Hier heeft Sophie een heerlijke vleescombinatie gegeten, ik een viscombinatie met daarbij gestoofde sperziebonen en gepofte aardappel. Niet alleen sporten we veel, we denken zelfs aan gezonde voeding. Omdat we geen voorgerecht hadden, hadden we nog plek over voor een toetje wat ons beide erg lekker leek, namelijk, speculaasijs met kruidkoek. Jammie! Nadat we alle borden hadden schoongelikt ploften we bijna uit elkaar. Rollend zijn we naar de auto gegaan en daarna terug naar het hotel. Onderweg, in het pikke donker lichtte er vier kleine stipjes op door het licht van mijn autolampen. We wisten meteen dat het om twee herten ging. Dichterbij gekomen zagen we inderdaad twee grote herten staan. Heel rustig keken ze ons na zonder weg te rennen. De eerste zijn dus gespot. Eenmaal in het hotel hebben we in bed tv gekeken en daarna zijn we lekker op tok gegaan.


Dinsdagochtend ging het wekkertje om half negen en begonnen met net zoals gisteren met een lekker ontbijt. Na het ontbijt hebben we de spullen gepakt, hebben we uitgecheckt en zijn we richting het Nationale Park De Hoge Veluwe gegaan. Het Nationale Park De Hoge Veluwe is een park met meer dan 5000 hectare heide, bos grasvlakten en zandstuivingen. Vlakbij het park verbleven we vijftien jaar geleden toen we in groep 6,7 en 8 van de basisschool zaten en hebben we hier onze schoolkampen gehad. Nu 15 jaar later wilden we graag eens terug om te kijken hoe het eruit zou zien. We stelden onze vriend Tomtommie in op de 'Krimweg' die ons naar het Krimdal toe zou praten. Eenmaal aangekomen hebben de auto geparkeerd en zijn we het park ingelopen, maar tot onze verbazing herkende we beide er niks van terug. We liepen naar de receptie van het park en Sophie legde uit dat we het kamphuis zochten met alle omringde kleine kamphuisjes. De beste vrouw vertelde dat de grond vijf jaar geleden is verkocht, dat alles is gesloopt en er nu chalets en vakantiehuisjes staan. Tja, dat was duidelijk. Voor ons erg jammer want we hadden dolgraag willen kijken. Gelukkig hebben we onze herinneringen aan drie jaar schoolkamp op het Krimdal. Na ons mislukte bezoek aan het Krimdal zijn we het N.P. Park De Hoge Veluwe op gegaan. Tot mijn verbazing stonden daar nog wel steeds de witte fietsjes waar we 15 jaar geleden ook op fietsten als we naar het St. Hubertus Slot gingen, het Kröller-Müller museum en noem maar op. Toch iets van herkenning van 15 jaar geleden. De zadels waren nog net zo hard. Vol goede moed begonnen we aan een leuke fietstocht en ondertussen was het weer stralend weer geworden. We fietsten rond in ons dunne truitje en dat voor een dag in oktober. Heerlijk! We gingen naar het Museonder waar je letterlijk onder de grond kan kijken. Je kan zien wat er onder het aardoppervlak leeft en ook heeft geleefd. Zo zijn er wortels te zien van een 135 jaar oude boom, vele stenen en botten van dieren. Erg leuk en vooral dit biologie gedeelte interesseert mij ook: dieren. Na het Museonder zijn we naar het St. Hubertus Slot gereden. Helaas waren ze het slot aan het renoveren. Maar ook dit slot was weer een stukje herkenning van 15 jaar geleden, alleen dacht ik dat het veel groter was. Ze zeggen wel eens dat vroeger alles groter lijkt in je herinnering omdat je dan ook kleiner bent, maar voor mij gaat dat niet op ;-) Na het St. Hubertus Slot zijn we verder gefietst en kwamen we steeds door mooiere stukken bos en heide. De dag werd compleet gemaakt door een kleine kudde van acht herten die over de heide renden en zelfs ook sprongen. Heel mooi en gaaf om te zien én missie geslaagd: we hebben wilde herten gespot. Na weer ruim drie uur gefietst te hebben besloten we om naar de ingang van het park te gaan en vervolgens naar de auto. Onderweg naar huis hebben we nog wat gedronken op een terras waar we nog genoten van de laatste warme zonnestralen van de dag. Het was een zeer geslaagd weekend samen met mijn vriendinnetje Sophie, dank je wel!





Liefs, Kiran

8 opmerkingen:

  1. Super leuk geschreven Kier en weer mooie kiekjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Monique Gabriels22 oktober, 2013 23:23

    Heel mooi geschreven collega! Ik was je verhaal aan het lezen en ik herkende je verhaal over schoolkamp...en wat blijkt? Daar ben ik vroeger ook op schoolkamp geweest! Hoe grappig is dat?! Geniet nog lekker van een klein weekje vakantie!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel! Wat leuk en toevallig dat jij ook op de Veluwe op schoolkamp bent geweest. Tot dinsdag! :-) Jij ook nog een fijne herfstvakantie.

      Verwijderen
  3. Super leuk om terug te lezen Kier!!! Helemaal zoals het was. Ik heb genoten en kijk terug op 3 super heerlijke relaxte sportieve en gezellige dagen! Met je verslagje kan ik het weer even opnieuw beleven! x

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk verslag Kiran (zoals altijd) met mooie herfstfoto's. Het is te zien dat jullie goed weer hebben gehad.

    Groet, Mark

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel Mark! Het was heerlijk weer, en dat voor de herfstvakantie. X

      Verwijderen