maandag 5 maart 2018

Costa Rica (reisverslag deel 2)

Het heeft even geduurd voordat ik mijn vorige reisverslag online kon zetten, maar het is gelukt. Bedankt voor de leuke reacties op de weblog en via what's-app. 

Vanuit La Fortuna vertrok ik naar Monteverde. De laatste dag in La Fortuna heb ik een boottocht gemaakt over de Cano Negro. In dit gebied is een grote diversiteit dieren te vinden. Van vogels, tot kaaimannen en van apen tot leguanen. Ik wist niet waar ik kijken moest en de camera heeft hier zeker overuren gedraaid. De rust was geweldig om te ervaren want je hoorde niets anders dan het geluid van de dieren (en het afklikken van camera's, hahaa). Helaas was het de laatste dag in La Fortuna erg bewolkt waardoor ik de Arenal vulkaan niet heb kunnen zien. De rit naar Monteverde duurde zo'n vier tot vijf uur. Eenmaal aangekomen in het nevelwoud voelde het meteen een stuk kouder aan. Het was opeens achttien graden en het weer verandert voortdurend. Van zon, naar regen, naar wind en dat wisselt elkaar steeds af. Ik begon met het maken van de wandeling over de loopbruggen. Je loopt tussen de flora en fauna in en de kleuren groen is zo veelzijdig. Bijna alle bomen zijn bijzondere ecosystemen waar weer zoveel andere plantensoorten op groeien. Het is onwijs mooi om hier rond te kunnen lopen. Al wandelend over de loopbruggen van zo'n veertig meter hoog, vlogen boven de zip-liners over mij heen. Het was gaaf om te zien, maar ik had nog even mijn bedenkingen of ik deze activiteit 's middags wilde gaan doen. Het regende en er stond een pittig windje. De tocht van platform naar platform duurde in totaal zo'n twee uur en ik had geen zin om mij nat te laten regenen. Dus wellicht morgen nog een kans en anders maar niet. Nadat ik de wandeling over de bruggen had gemaakt ben ik wezen rondkijken in de diverse tuinen waar de vele kolibries vliegen. Deze beestjes op de foto nemen is zo makkelijk nog niet want ze zijn razend snel. De mooiste kolibrie is de Sabelvleugel, fel paars en niet groter dan vijftien centimeter. Tussen de kolibries in liep er op de grond ook nog een lieve neusbeer rond te snuffelen. Hij ziet er echt uit als een knuffelbeer. Zo rond een uur of 16:00 uur ging ik naar mijn accommodatie toe, een boerderij boven op een heuvel. Het uitzicht was mooi. Het zonnetje scheen weer, dus de rest van de middag heb ik in de hangmat en op het grasveld gelegen en genoten van de warme zonnestralen. Om 18:00 uur wordt het donker en weer een stuk koeler. Ik kon mijn lange broek en fleece trui goed gebruiken. De volgende ochtend begon fris en je moet dan zeker twee lagen kleding aan hebben. Rond 10:00 uur wordt het warmer en voor je het weet loop je weer in je korte broek en t-shirt rond. Deze tweede dag besloot ik het zip-linen te laten voor wat het was en een wandeling te maken naar beneden naar het dorp. Ik zou ongeveer twee uur afdalen, beneden wat drinken en rondkijken in het dorpje en daarna weer terug naar boven lopen. Het is tenslotte ook wel lekker om rustig aan te doen en de rest van de middag een beetje te luieren. Dus zo gezegd zo gedaan en dat beviel mij prima. Die avond heb ik met een gids een nachtwandeling gemaakt. 's Avonds zie je zoveel andere dieren dan overdag. Vele fluffy nachtvogeltjes, vleermuizen, honderden vuurvliegjes, grote spinnen én tarantula's. Bijzonder om deze wandeling gemaakt te hebben.




Vanuit Monteverde ging ik naar Platanillo. Deze autotrip, waarin ik in vijf uur zuidwaarts naar de Pacifische kust reed, werd steeds mooier. Bij het hotel aangekomen zag dit er ook weer keurig uit (en kakkerlak-vrij!). Het was intussen bloedheet geworden en het zwembad zag er uitnodigend uit. Nadat ik de spullen op mijn kamer had neergezet ben ik eerst wezen zwemmen. Eenmaal in het zwembad vlogen de toekans boven mijn hoofd. Balen dat ik nou net geen camera bij mij had. 's Avonds was de sterrenhemel onwijs mooi. Er was weinig tot geen licht te zien van buitenaf. Samen met een reisgenootje hebben we mijn statief geïnstalleerd en hebben we mooie foto's kunnen maken van deze heldere avond. Deze malle Eppie loopt al die tijd al te sjouwen met een statief in haar backpack, dus gebruiken zal ik 'm! Een van de reservaten in Costa Rica is het Bosque Eterno de los Nínos. In dit park kreeg ik een rondleiding van een gids die onwijs veel van de natuur en van de dieren wist te vertellen. Ook wist ik hier een baby luiaard van ongeveer vier maanden oud op de foto te nemen. Wat een mooi en bijzonder dier. Het hebben van een gids is bij een reis zoals deze echt een meerwaarde. Hij weet net dat stukje meer te vertellen en plekken te laten zien waar je anders gewoon voorbij zou lopen. Kortom, dit was echt super. Na de wandeling ben ik met wat reisgenoten doorgelopen naar het strand. Kilometers kustlijn en er is niemand te bekennen. Heel gek, of eigenlijk niet? Het was namelijk niet uit te houden zo warm. De wind op het strand maakte het ietwat aangenaam maar we hielden het voor gezien en zijn aan het strand, in de schaduw een broodje gaan eten. Halverwege de middag zijn we teruggegaan naar het hotel waar we nog een paar uur hebben doorgebracht bij en in het zwembad. 



Corcovado stond voor de aankomende dagen in de planning. In ongeveer anderhalf uur tijd reed ik naar Sierpe. Daar lag de boot te wachten die mij naar het meest ongerepte deel van het land bracht. Corcovado is één van de regenrijkste gebieden van Costa Rica. Maar op goed geluk is het de dagen dat ik er ben gewoon droog. Ik slaap in een eenvoudig houten huisje aan het strand met daar om heen alleen het regenwoud. Toen we aan kwamen varen werden we afgezet in de branding aangezien de boot niet verder kon komen. Vanuit daar was het ongeveer vijftien minuten lopen tot aan de huisjes. Het was warm maar het uitzicht was zo uitgestrekt. Ook hier was niemand te bekennen. De laatste dagen van de reis, hier op het schiereiland heb ik rustig aan gedaan. Beetje gewandeld, gefotografeerd (er zijn heel veel Ara's), drankjes gedronken en geluierd. Ik bedacht mij dat ik in de afgelopen dagen al zoveel mooie nieuwe plekken had bezocht. Het schildpaddenproject in Corcovado was helaas niet de beste tijd om te bezoeken. Dat was balen want hier had ik stiekem op gehoopt. Alle eieren waren nog dicht.



Na een paar dagen luieren en niks doen was het tijd om afscheid te nemen van Corcovado. Met de boot voer ik terug en vervolgde mijn weg naar Santa Maria de Dota. Via het Talamanca gebergte rijd ik naar de regio, Los Santos. Deze plek is bekend door de koffie die hier vandaan komt. Natuurlijk mocht een bezoek aan de koffieplantage en de koffiefabriek niet ontbreken. De geur van verse koffie was heerlijk. Laat ik nog maar niet beginnen over de smaak van de koffie. Die was echt perfect! De laatste avond in Santa Maria de Dota had ik een schattig uitziende slaapplaats. Het deed mij denken aan Oostenrijkse/Duitse dorpjes met de houten schilderachtige huizen. Binnen zag het er knus uit en had ik sinds dagen weer een warme douche. Dit kan je na een week toch wel weer waarderen. De laatste dag vertrok ik rond het middaguur naar San José waar ik s' avonds een rechtstreekse nachtvlucht terug had naar Amsterdam. 

Costa Rica is een geweldig land. Zoveel groen en zoveel dieren. Als dit je passie is, is dit echt een aanrader. Ik heb dubbel zo hard genoten van het feit dat ik in februari deze reis kon maken. Even weg van de kou en van een saaie februari maand. Maar ik zeg eerlijk: geen één land gaat boven Nederland. Thuiskomen is fijn. Tot snel!

Liefs, Kiran

17 opmerkingen:

  1. Wat een griezel.... die spinnnnn! Maar weer genoten van je mooie foto's. xxx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Die spin is zeker geen lieverdje vergeleken bij de luiaards. Maar dank je wel voor je leuke/lieve berichtje! :)

      Verwijderen
  2. wat een mooie foto's Kiran

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een fantastische foto's weer Kiran!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel Danielle. Het is ook een té leuke hobby! Costa Rica is fotogeniek.

      Verwijderen
  4. Dit was dus ook weer zo'n reis om nooit te vergeten. Je weet het, die herinneringen kan niemand je afnemen! Leuk verslag weer meis.
    XXX

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat weet ik zeker pap. Het was mooi met alle dieren. Dank je wel. Tot morgen! XXX

      Verwijderen
  5. Wow Kiran wat een prachtige reis moet dit zijn geweest

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat was het zeker Wendy. Februari is een prachtige maand om af te reizen naar Costa Rica.

      Verwijderen
  6. Wat een prachtige foto's Kiran. Ik weet dat je juf bent, maar fotograaf zou ook niet misstaan !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een lief berichtje Glenda. Dank je wel. Helaas kan ik er niet mijn beroep van maken, anders had ik dat zo gedaan. Maar dank je wel voor het compliment.  

      Verwijderen
  7. Mooi reisverslag en prachtige foto's. Was weer leuk om te lezen! Xx

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Weer leuk om dit mooie verslag te lezen. En wat een prachtige foto's. Heb er weer van genoten!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat leuke tante Els dat je het weer gelezen hebt en een berichtje achter gelaten hebt. Dank je wel.

      Verwijderen